Hoe sterk is de eenzame fietser?

Hoe sterk is de eenzame fietser?

Ik liet al eerder weten welke omkadering ik ter beschikking had tijdens de voorbereiding van mijn trip naar Oostenrijk. Nu het vertrek met rasse schreden nadert, is het ook de hoogste tijd om een licht te laten schijnen op de omkadering die er zal zijn, tijdens de trip.

Regelmatig krijg ik de vragen: “En? Rij je die ritten helemaal alleen? En wie zorgt er dan voor de drank en de bevoorrading?”. Wel, ik ga gelukkig niet alleen naar Oostenrijk!

De hele reis wordt in goede banen geleid door Birgen Cuyx, de zaakvoerder van Cuyx Travel. Hij is een uitstekende reisleider die al menig succesvolle trips op zijn palmares heeft staan. Birgen dokterde vooraf alles voor mij uit: de hotels waar ik zal verblijven, de afstanden die ik comfortabel tussen de ritten nog kan afleggen, welke vervoersmiddelen ik best gebruik, de kostprijs, mogelijke restaurants onderweg, … Zijn ervaring is uniek en voor mij is het dan ook een ware geruststelling om te kunnen vertrekken onder zijn hoede. Hij wordt bijgestaan door zijn twee kameraden: Mario en Jurgen. Beide heren gaan mee op reis, vooral voor het plezier van de reis en om voor wat ambiance en ontspanning te zorgen tussen de ritten door: wandelen, genieten, … . Maar, en dat is erg belangrijk natuurlijk, ze gaan ook mee voor de bevoorrading en de omkadering ter plaatse te verzorgen!

Ook op de fiets zal ik geen eenzame momenten kennen. Gert Dewilde, een gepassioneerde fietser, zal me begeleiden tijdens mijn uitdaging. Het is bijzonder fijn dat ik niet alleen zal fietsen. Alleen is het verschil in voorbereiding en conditie enorm groot. Gert is een doorwinterde fietser. Dit jaar alleen al heeft hij al meer dan 14.000 km gefietst! Op dat traject overwon hij al meer dan 126.000 hoogtemeters! (Om je een idee te geven: ik zit momenteel aan 8.250 km met 52.250 hoogtemeters.) Ik kan dus veel leren van deze man en ik ben blij dat ik met hem deze reis kan aanvatten.

Alleen zijn de weergoden me iets minder goed gezind, merk ik. In Oostenrijk zal de temperatuur rond de 8 à 10 graden Celsius zijn en er is meer dan 80% kans op regen, gedurende de 3 dagen. Ai… Dit weer zal de rit nog zwaarder maken dan deze al is. Maar goed, ik ga uiteraard geen uitdaging uit de weg.

Nog 2 dagen… En dan beginnen we eraan!

 

Oh ja… Wil je graag op de hoogte gehouden worden van de trip? Bezorg me dan je gsm-nummer en ik voeg je graag toe aan de Whatsapp-groep die je mee op reis neemt met live updates tijdens de trip.

 

Steunen kan ook nog via https://cyclingismylife.be/steun-ons/

Aftellen geblazen… ik ben er klaar voor!

Aftellen geblazen… ik ben er klaar voor!

Sinds enkele dagen is het nagelbijten. De uitdaging komt dichterbij. Het is echt aftellen geblazen! Ik krijg heel wat vragen zoals: “Ben je er klaar voor?” en “Ga je het halen?” Mijn antwoord luid altijd ongeveer als volgt: ik denk dat ik er alles aan gedaan heb, om me zo optimaal mogelijk voor te bereiden.

De laatste weken stond zo goed als alles wat ik deed in het teken van de fiets en de trip naar Oostenrijk. Ik was zelfs iets te enthousiast, want er sluimert al een weekje wat pijn in mijn knie. En dan vooral wanneer ik niet aan het fietsen ben. Geen goed teken. En meer fietsen was, blijkbaar, ook niet de oplossing.

Dokter Van Soom bij Maesen-Govaerts beantwoordt elke vraag die ik hem stel. Hij stelde dan ook voor om het trainingsschema aan te passen in functie mijn kniepijn.

De training naar de muur van Huy was toegelaten en een ineens ook een ferme uitdaging. Een domper ook, eerlijk gezegd. Want ik ben diep moeten gaan om boven te geraken. De muur van Huy heeft een gemiddelde stijgingspercentage van 9,6% en dat over slechtst 1,44 km. De Rettenbachgletscher heeft een gemiddelde van 10;7% en is 12 km lang. Tijdens de rit in Huy is de hartslag tot 180 gegaan. Dat hou ik nooit 12 km lang vol… Maar goed, waar ik me gelukkig wél aan optrek, is het feit dat ik de Muur dit jaar 1 min en 10 seconden sneller naar boven rijd dan een jaar geleden. De trainingsdagen lonen dan toch…!

Maar dan is er nog steeds die vervelende knie. Die ziet er niet zo goed uit. Na een bezoek aan de dokter, werd ik doorverwezen naar de kiné (Nick). Die mocht mijn knieën verzorgen. Niet zomaar even masseren, maar wel met dry needling. Bijzonder pijnlijk!

Nu moet ik vooral veel rusten (dat doe ik dus écht niet graag) en wat los fietsen. Hopelijk zondag nog een lange rit en dan de koffers pakken voor Oostenrijk.

Ja, het komt dichterbij… We tellen af. Nog 7 dagen… !

Steunen kan nog via https://cyclingismylife.be/steun-ons/

Pin It on Pinterest